Dada en zwaaien kan ik al een tijdje op de juiste momenten en op eigen initiatief. Maar die eerste echte woordjes, daar waren mama en papa nog niet zeker van. Van gebrabbel naar toevalstreffers, naar soms wel juist en soms mis.
Maar de laatste week zijn de eerste woordjes een feit!
Wat het geworden is? Mama en papa!
Of was het nu eerst papa en dan mama... Allebei tegelijk!
De klanken kon ik al een tijdje, maar ik gebruikte ze niet altijd op het juiste moment en voor de juiste persoon.
En wat ik ook al kan? Weten wat ik van wie gedaan kan krijgen en die dan roepen.
Slimme meid, hè?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten